بیان ایرادات دیگران

 

 

دوست ناشناسی مطلبی پرسیده که بیانش در صفحه جالب است و مطلب این است که:

وقتی ایرادی از کسی گرفته میشه،‌آیا تلویحاَ‌به این اشاره نمیشه که نیازی به تغییر هست؟!!‌ میشه لطفا ایراد از خصوصیات کسی گرفتن رو با درخواستِ تغییر در شخصی، با هم مقایسه کنی؟! و آیا این همان آن نیست؟ و آیا آن نیست که دوست داری او را به دلخواه خود درآوری؟!

 

 درجواب به دوست عزیز ناشناس:

سلام ناشناس

قبل از هر چیز باید اول یک ایراد از شما بگیرم .

از این به بعد درخواست دارم تا یک اسم مستعار برای خودت انتخاب کنی بعد پیام بفرستی چون اینجوری جالب تر است .

ممنون.

 

و نظر من :

ایراد اشخاص به دو گونه است. اول ایرادات کلی  در رفتار و کردارش دارد و از نظر اکثر افراد مورد انتقاد است و دوم، ایراداتی که در رابطه ها و افراد مختلف به گونه های متفاوت بروز می نماید.

در مورد ایراد اول که همه قبول داریم که اینگونه ایرادات را باید رفع نماییم ، ولی تا چه حد آنها را قبول داشته و برای رفع آن   مرد عمل هستیم به خود افراد بستگی دارد.

و در مورد ایرادات دوم : افراد در رابطه خود با دیگران همیشه از ایرادات طرف مقابل رنج میبرند و دوست دارند که این ایرادات را طرف مقابل رفع نماید ولی این ایرادات را از چند زاویه می توان مورد برسی قرار داد و در این میان چند سوال مطرح میشود:

 

  • آیا شما نیز آن را ایراد میبینید یا خیر؟
  • چه کسی و از چه جایگاهی این ایراد را بیان میکند؟
  • آیا بیان ایراد منطقی و دوستانه است یا برای بیان نقطه ضعف شما است؟
  • آیا به روش مناسبی بیان شده است یا خیر؟
  • آیا از دید اکثر افراد این یک ایراد است یا فقط بهانه جویی شما است؟
  • آیا کسی که این ایراد را مطرح می کند خود نیز کمکی به شما در جهت رفع آن خواهد کرد؟
  • آیا در رابطه ای که با او دارید، نیازی به رفع این ایراد می بینید یا خیر؟
  • آیا طرف مقابل شما نیز میلی به رفع ایرادات خود دارد تا شما نیز تشویق به رفع ایرادات خود شوید ؟
  •  و ...

 

اگر بخواهیم ایراد از خصوصیات کسی گرفتن رو با درخواستِ تغییر در او، با هم مقایسه کنیم باید جایگاه افراد را در نظر بگیریم که آیا شخص مقابل می تواند درخواست تغییر را داشته باشد و اگر هم دارد خود او تا چه حد آمادگی رفع ایرادات خود را دارد.  چون این نوع درخواستها دو طرفه است .

اکثر موارد ما حق را به خود داده و با دیدگاه خود قضاوت کرده و انتظار برطرف کردن  ایرادات را از شخص مقابل داریم و وی را مجبور به قبول حرف خود نموده و دوست داریم او را به دلخواه خود درآوریم. ولی شاید او مایل به این تغییر نباشد و اگر هم تصمیم به تغییر را دارد می خواهد به روش و میل خود باشد نه شما.

 

ولی در کل نظر من این است که بیان ایرادات کسانی که دوستشان داریم خوب است ولی به شرط اینکه شناخت از آنها داشته و در بیانش تعمل  و حسن نیت باشد و در ما نیز کمی صبر پیشه کنیم و به او فرصت دهیم.

 

از اینکه با علم اندک و پراکنده سخن گفتم باید ببخشید چون در حین نوشتن این مطالب نتوانستم افکارم را متمرکز کنم و دقیق عقایدم را مطرح کنم.

 

موفق و پیروز باشید

/ 4 نظر / 8 بازدید
... (نینا)

این اسم من نیست اما چون گفته بودید نامی بگذارم،‌این نام را انتخاب میکنم. به بحث دیگری میرسیم. از همین ایرادی که به من گرفتید شروع میکنیم. شما من رو نمی شناسین، شاید همین چندباری که اینجا نوشتم. اما از من ایراد گرفتین که نامی بر خود بگذارم. شما منو دوست ندارین،‌پس نمی تونیم بگیم این ایراد گرفتن شما از دوست داشتنه یا شناخت. حتی نیازی نمیبینین که منو به دلخواه خودتون دربیارین. ولی در هرحال شما دوست دارین اون کسی شما و پست شما رو بخونه که یه جوری هرروز براتون کامنت میگذاره یا میشناسه، ولو مجازی. این بهرحال به دلخواه خودتون درآوردنه. اما به نظر من ایراد،‌چه برای درآوردن شخصی به دلخواه خود و چه از روی شناخت یا دوست داشتن، برای ایجاد یک تغییر در شخصی دیگر است که رفتار یا گفتار یا طرز نوشتارش به دلخواه شما نیست و یا آزاردهنده است. اما به قول شما،‌مهم اونه که به روش صحیح و از طریق مناسب گفته بشه. در این صورت هم ایراد شونده راحت تر در جهت تغییر خود گام برمیداره و هم ایرادکننده، حس بدی از این بابت نخواهد داشت.

... (نینا)

و یه نظر دیگه که در این مورد دارم، اینه که: بهرحال اون کسی که ایراد از شخصی دیگه میگیره،‌حتما و حتما طرفشو دوست داره . همین.

... (نینا)

ایراد کننده در حقیقت منظور "ایرادگیرنده" بود .[چشمک]

... (نینا)

اما گاهی ایراد برمیگرده به جایی که هستی و کسی که از توایراد میگیره و موقعیتی که در اون قرار داری و شرایط و مقرراتی که اون محیط ایجاب می کنه. مثل مورد ایراد قرار گرفتن یه کارمند توسط مافوقش. در اون صورت اینجا مسئله دوست داشتن و یا شناخت نیست. مسئله این است که در اون محیط و توسط اون کارفرما، مقرراتی وضع شده(یا به صورت کلیشه در ذهن اون کارفرما ایجاد شده؛ مثل اعتقاداتی که از پدران و مادران به فرزند میرسه) که کارفرما شخصا مایله اونها رعایت بشن. یا برعکس. مقرراتی که توسط پدر یک خانواده برای کل خانواده وضع میشه. یا همینطور عرفی که توسط بزرگترها وارد مخیله ذهنی ِ جوونها میشه. اینا اون ایراداتی هستند که نمی تونی براش دلیل موجه بیاری. اینها چیزایی هستند که تو مجبوری از وارد دونستنشون! بی هیچ حرف. بله به قول ِ شما ایراد رو از زوایای مختلف می توان بررسی کرد و سوالات ِ بسیاری هست که به ذهن میاد...